ผมเป็นคนที่ชอบอะไรแปลกใหม่และท้าทาย ชอบลองของใหม่ๆ ประสบการณ์ที่ได้ไปศึกษาและใช้ชีวิตที่ประเทศนิวซีแลนด์เป็นระยะเวลากว่า 12 ปี ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรต่างๆได้เยอะทั้งในแง่การใช้ชีวิต และการทำงาน ผมเลือกเรียนทางด้านไวน์เพราะเป็นสิ่งที่แปลกใหม่น่าค้นหา บวกกับที่ตัวเองเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์มาโดยตลอดและเป็นคนที่ชอบทำอาหารโดยชอบเรียนรู้แนวทางวิธีการทำอาหารชาติต่างๆ ผมว่าการทำไวน์ก็เหมือนการทำอาหารซึ่งจำเป็นต้องมีความเอาใจใส่และรู้จริง และถือเป็นศิลปะแขนงหนึ่ง
ผมคิดว่าการที่ได้มาประกอบอาชีพทำไวน์ โดยเฉพาะในเมืองไทยเป็นอะไรที่ท้าทาย และน่าภูมิใจมากความมุ่งมั่นของผมคือ พัฒนาไวน์ไทยให้มีรสชาติในระดับสากล มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง และนำแนวคิดใหม่ๆมาประยุกต์ใช้ โดยส่วนตัวนั้นผมเองเป็นคนชอบไวน์ทั้งไวน์แดงและไวน์ขาวโดยขึ้นอยู่กับโอกาสและสถานการณ์ ผมชอบไวน์ที่กลิ่นแล้วตามมาด้วยรสชาติ ถ้ากลิ่นดีก็ถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่งแล้วถ้าเป็นไวน์แดงก็เป็นไวน์แดงที่เข้าโอ๊คไม่มากต้องพอดีๆ เน้นความหอมดั้งเดิมขององุ่นมากกว่า แต่ถ้าเป็นไวน์ขาวก็ต้องแบบอโรมาติกไวน์เช่น ไรซ์ลิ่ง ในแบบหวานนิดๆ หรือไม่ก็ โซวิญองบลอง
นี่ก็เป็นสาเหตุที่ผมเฉยๆกับไวน์โลกเก่าส่วนใหญ่ แนวทางการทำไวน์ของผมจึงเป็นไปในแบบที่ตัวเองชอบมากกว่า ผมสังเกตว่าวิถีการดื่มของคนไทยนั้นเปลี่ยนไป คนรุ่นใหม่ส่วนใหญ่จะเริ่มหันมาดื่มไวน์ แทนวิสกี้และเบียร์ และจากที่เคยชอบดื่มไวน์โลกเก่าก็หันมาดื่มไวน์โลกใหม่ด้วยเหตุผลที่ว่ามีรสชาติและกลิ่นที่หอมสดชื่นมีชีวิตชีวากว่า ก็เป็นที่น่าดีใจที่ที่นักดื่มไวน์รุ่นให้เริ่มให้ความสำคัญกับรสชาติและคุณภาพมากขึ้น และนี่เองที่ผมมองว่าไวน์ พีบี จะเป็นทางเลือกที่นิยมของนักดื่มไทยในอนาคตข้างหน้าเหมือนกับเบียร์สิงห์ |
